Gıda Alerjisi Olan Öğrencilerin Geneli Hastalıklarına Hazır Değiller…

Gıda alerjisi olan üniversite öğrencileri yememeleri gerektiğini bildikleri yiyeceklerden kaçınmıyorlar.
Her yaştan bütün öğrenciler yaşam sağlıklarına dikkat etmeleri gerek sıklıkta dikkat etmiyorlar. Ve
öğretmenler, oda arkadaşları ve normal arkadaşlar herhangi bir gıda alerjisi oluşumunda nasıl
davranacaklarını bilmiyorlar.

Bunlar Mikhigan Sağlık Sistemleri üniversitesi tarafından son zamanlar yapılan araştırmalardan elde
edilen bulgulardır. Araştırmacılar gıda alerjisi olan bir çok üniversite öğrencisinin bu hastalığın
tehdidini ciddiye almadıklarını ve acil durumda nasıl davranacaklarını bilmeyen bir çevre içinde
olduklarını belirtmişlerdir.

Ek olarak ilköğretim öğrencilerinin de aynı şekilde yaşadıkları çevrede
bulunan gıdaların birçoğunun alerji poliçelerinin bulunmadığının ve öğretmenlerin olası bir gıda
alerjisi durumuna karşı, acil durumdayken yapılacakların eğitimini vermediğinin altını çizmişlerdir.

Dünyada en çok görülen gıda alerjileri, fıstık, fındık, süt, yumurta, balık, kabuklu deniz ürünleri, soya
ve buğday kaynaklıdır. Gıda alerjileri ölüm olayında başrol oynayabilir; alerjilerin neden olduğu
anafilaksi adında yaşam tehdidi oluşturan bir hastalık vardır. National Alerji ve Bulaşıcı Hastalıklar
Enstitüsüne göre gıda alerjisi 4 yaş ve altı çocukların yüzde 6 ila 8 inde, yetişkinlerin ise yüzde 3.7
sinde belirir.

Araştırmacılar üniversite öğrencileri arasında yaptıkları araştırmalarda, gıda alerjisi olan öğrencilerin
sadece yüzde 50 sinin gıda alerjisi kabul ettiğini ve bu bağlamda kendilerini alerjisi olan yiyeceklere
karşı koruduğunu belirtmiştir.

Araştırmacılar okullarda ve çocuk bakımevlerinde yaptıkları araştırmalarda gıda alerjisi olan
çocukların yüzde 43 ünün, okullarda en az 1 tane gıda alerjisi olayı yaşadığını, anasınıfı ve daha alt
grup yaşındaki çocukların da yaklaşık 2-3 kez bu olayı yaşadıklarını belirtmiştir. Dr. McMorris,
bulguların küçük yaştaki çocukların büyük yaştakilere göre daha yüksek risk sahibi olduğunu
saptadığını söylemiştir.

İncelenen beş okulun sadece bir tanesinde gıda alerjisi olan öğrencilerin, fıstık ya da fındık
alerjilerine karşı bedava poliçe imkanına sahip oldukları gözlenmiştir. Bu tür kurumların yarısından
daha az bir sayısında alerjik bir durumda yapılacak şeyler konusunda eğitim veren bir yetkilinin
bulunduğunu ve bu yetkilinin bulunmasının, sürekli olarak hemşire bulunduran kurumlarda daha faz
artış gösterdiği belirtilmiştir.

Benzeri üniversite kampüslerinde, alerjik rahatsızlığa müdahalede kolay enjekte edilebilen
adrenalin kullanımı tamamen yasa dışı bir işlemdir. Gıda alerjisi olan 3 ila 4 çocuk kabul edilebilir
adrenaline sahipken, 1 ila 3 tanesi ve daha azı tedaviye katılır. Tedaviye katılan grup içinde
öğrencilerden bir kısmının tedaviyi kabul etmesi 15 dakika ya da daha fazla zaman almıştır. Bu da
tedavi edilen çocuklar için bir risk oluşturur.

Yapılan tüm bu araştırmalar sonuncunda çeşitli yaş grubundan öğrencilerde gıda alerjisi sık görülen
bir rahatsızlıktır. Bunun önlemini almak için öncelikle öğrenciler bilinçlendirilmelidir.

Çünkü yapılan araştırmalarda öğrencilerin alerjik bir durum olduğunu inatla kabul etmedikleri görülmektedir. Ayrıca
alerjisi olan öğrencilerin yakın çevresindekilerin de bu konuda bilgi sahibi olmaları ve olası bir alerji
durumunda acil olarak yapılması gerekenleri bilmeleri gerekmektedir.

Tüm bu alerjik durumlara her eğitim kurumunda tedbir alınmalıdır. Her kurumda en az bir adet
konuya hakim bir eğitmen bulunmalı ve ara ara tüm öğrencilere alerjik durumlar hakkında neler
yapmaları gerektiğini öğretmelidir.

Böylece alerjik durumlar tamamen önlenemese de zaman zaman ölümcül dahi olabilen bu rahatsızlıklar en az zararla atlatılmalıdır.
http://www.sciencedaily.com/releases/2008/08/080806081451.htm